De media zijn belangrijke voertuigen van maatschappelijke communicatie. Ze bepalen sterk ons beeld van
de werkelijkheid. Wie de media beheerst, beheerst veel van de communicatie in de samenleving, de inhoud ervan en de beelden die daarbij worden opgeroepen en gevestigd.
Beeld en werkelijkheid van ouderen staan vaak ver van elkaar. Vraag is daarom wat nu echt de rol en verantwoordelijkheid van de media zijn bij beeldvorming rond ouderen? Staan media open voor de werkelijkheid rond ouderen en hoe hanteren zij deze?
En in hoeverre hebben ouderen zelf voldoende toegang tot de media? Zijn ze behalve object ook subject bij mediaal handelen en in hoeverre bepalen ze zelf de inhoud van de boodschap? Manifesteren zij zich voldoende actief op de mediamarkt? En waar liggen hun kansen?
Tegelijk verandert het patroon van communiceren in de samenleving snel en radicaal door de opkomst van nieuwe internet- en computertechnologieën. Ook de middelen waarmee wordt gecommuniceerd veranderen.
Juist met deze ontwikkelingen hebben veel ouderen vaak moeite terwijl anderen zich er zelfs helemaal van afzijdig houden. Ouderen zijn terughoudender in het gebruik van ‘nieuwe sociale communicatiemiddelen’, zoals wikipedia, youtube, linked-in, hyves, google, twitter, skype, chatten (msn), facebook en bloggen. Hoeveel senioren gaan vaardig om met de blackberry of digidoc?
En hoeveel zijn bereid zich hier nog in te verdiepen? De nieuwe ICT-ontwikkelingen kunnen leiden tot een toenemende maatschappelijke marginalisering of isolement. Wat zijn hierin voor ouderen de barrières en waar liggen de kansen?
Ouderen lijken zich van de bijbehorende ambivalenties meer en meer bewust. Deze bewustwording leidt tot positiebepaling en tot expliciete maatschappelijke keuzes door ouderen zelf. Gelukkig zijn daar hoopvolle en kansrijke voorbeelden van beschikbaar. Oordeel zelf!