Zelfredzaamheid is de nieuwe mantra in de wereld van zorg en welzijn. Het is een mooi, verleidelijk woord, maar wat wordt er nu meer van mensen verwacht? En van welke mensen in het bijzonder? Wanneer kan iemand nog zelfredzaam zijn en waar houdt dat op? Is de roep om zelfredzaamheid meer dan een excuus voor bezuinigen?

 

De journalisten Piet-Hein Peeters en Cindy Cloïn zochten naar antwoorden op deze vragen bij onderzoekers, wethouders en zorgbestuurders, onder wie de hoogleraren Jan Derksen en Margo Trappenburg, de wethouders Eric van der Burg en Lenie Scholten en de zorgbestuurders Dick Herfst en Hank van Geffen. Bovendien tonen drie portretten de dagelijkse praktijk van kwetsbare mensen op de rand van zelfredzaamheid. Zo zegt de fysiek zwaar beperkte Niels Schuddeboom: “Als ik steeds op mijn netwerk moet leunen, beperkt dat mijn autonomie en dus mijn zelfredzaamheid.”

 

‘Onder het mom van zelfredzaamheid’ is meer dan enkel kritiek op het pleidooi voor meer zelfredzaamheid. “Mensen die wij kwetsbaar noemen, zijn vaak heel sterk” zegt Lenie Scholten, “Als het geld oplevert, worden mensen een stuk zelfredzamer” meent Dick Herfst. Zo biedt de publicatie een goed inzicht in de voors en tegens van meer zelfredzaamheid, die aan het eind van de bundel ook nog kort en krachtig worden samengevat in een bruikbare mindmap.

 

‘Onder het mom van zelfredzaamheid’ biedt een broodnodige verdieping in de actuele discussie over de zorg voor kwetsbare mensen.

 

Eindhoven: Uitgeverij Pepijn, 2012, ISBN: 978 9078709 14 5, 88 pagina’s, € 12,95.